Ach, co myśmy ostatnio przeżyli! Nie mówię oczywiście o syrenach, za pośrednictwem których Wielce Czcigodny pan minister Kierwiński budził ze snu mieszkańców województwa lubelskiego i podkarpackiego, rozsyłając im jednocześnie „alerty RCB” - żeby z plecakami ewakuacyjnymi uciekali w bezpieczne miejsca. Niestety nikt nie wie, gdzie te bezpieczne miejsca są, tym bardziej, że Putin podobno zablokował szosę na Zaleszczyki. Toteż mieszkańcy, wprawdzie się zbudzili, bo te syreny obudziłyby umarłego - ale tylko przewrócili się z boku na bok, bo po co wstawać, jaki nie wiadomo, gdzie jest bezpieczne miejsce? Może tedy powtórzyć się sytuacja, jak z bajki Ezopa o pastuszku i wilkach. Pastuszkowi nie bardzo chciało się pilnować owiec, więc wszczął alarm RCB, że wilki rozszarpują owce. Cała wieś ruszyła na pomoc - ale żadnych wilków oczywiście nie było. Zadowolony ze swego pomysłu pastuszek powtórzył ten alarm kilka razy; za każdym razem wieś zrywała się na równe nogi i ruszała na odsiecz. Jednak pewnej nocy, kiedy wilki naprawdę napadły na owce, pastuszek wszczął alarm - ale żaden wieśniak nie wstał i nie ruszył w sukurs.

Ale syreny - swoją drogą - chociaż nie od rzeczy będzie przytoczyć „przepisy drogi na morzu”, które zakazują kapitanowi zmiany kursu statku tylko na podstawie głosu syreny - a rzeczywistość - swoją. Kurs naszej nawy państwowej jest wyznaczany przez obywatela Tuska Donalda i Księcia-Małżonka, który niedawno wybrał się z niezapowiedzianą wizytą na Ukrainę. Jakimści sposobem miał dowiedzieć się o tym Putin i myśląc, że Książę-Małżonek będzie wracał do Warszawy koleją, zbombardował dronem stojącą na bocznicy lokomotywę. Oczywiście w tych fałszywych pogłoskach nie ma ani ziarenka prawdy - naturalnie poza tym, że Książę-Małżonek rzeczywiście na Ukrainę pojechał i nawet na tę okazję przywdział specjalne wdzianko, na poły dyplomatyczne, na poły bojowe- żeby ukraińskim dygnitarzom zaprezentować postawę mocarstwową. Akurat moment był odpowiedni, bo właśnie okazało się, że Prokurator Generalny Ukrainy kazał aresztować obywatela Krywonosa - szefa NABU - antykorupcyjnej agencji, którą Ukraińcom kazali utworzyć Amerykanie - po czym sam wsiadł w samochód i uciekł za granicę. Dokąd - samochodem? Może do Polski, może do Rosji, a może do Naddniestrza, w którym - według obywatela Tuska - miał „na 98 procent” przebywać pan Marcin Romanowski? Tak czy owak, prezydent Zełeński kazał kijowskiemu Wierchownemu Sowietowi natychmiast tego generalnego prokuratora Krawczenkę „odwołać” - co pokazuje, że w miarę napływania zagranicznych pieniędzy do Kijowa, zaostrza się walka klasowa między tamtejszymi oligarchy. Trudno się dziwić, skoro podczas zakończonego niedawno Forum Ekonomicznego w Karpaczu obliczono, że tylko Polskę pomoc dla Ukrainy w latach 2022-2025 kosztowała prawie 500 miliardów złotych. Ale to jeszcze nic w porównaniu z kosztami, które mogą się pojawić, jak tylko Wielce Czcigodny Paweł Kowal, przewodniczący komisji spraw zagranicznych Sejmu, zacznie realizować swój plan, by zwrot tych pieniędzy uzyskać nie od Ukrainy - Boże uchowaj! - tylko od…Rosji. Wtedy zaczniemy składać nie tylko ofiary pieniężne, ale również - ofiary z ludzi. Ciekawe, czy wojna na Ukrainie skończy się wcześniej, czy wcześniej wszyscy dygnitarze w Kijowie nawzajem się wyaresztują - co przewidział Sławomir Mrożek w sztuce „Policjanci - dramat ze sfer żandarmeryjnych”.

Tymczasem myśmy przeżyli - to znaczy - nadal przeżywamy - siłowe przejęcie Akademii Wymiaru Sprawiedliwości, w której obywatel Żurek Waldemar postanowił dokonać podmianki na stanowisku rektora. Jak to u nas - rzeczy , zdawałoby się - poważne - przeplatają się z elementami komicznymi. Tak się bowiem złożyło, że na nowego rektora tej uczelni, kształcącej Służbę Więzienną, obywatel Żurek upodobał sobie pana profesora nomen omen - Cudaka. To może być ciekawa postać w ruchu robotniczym, bo zaraz na mieście pojawiły się fałszywe pogłoski, jakoby prof. Cudak z wykształcenia był piekarzem i należał do PZPR, a dopiero kiedy został pułkownikiem, jego kariera naukowa poszybowała aż pod Niebo Empirejskie. Jak tam było, tak tam było; w każdym razie pan prof. Cudak pułkownikiem chyba jest naprawdę, podobnie jak pan Bartłomiej Sienkiewicz. Cóż jednak z tego, kiedy drogę do stolca rektorskiego własną piersią zagrodziła mu Wielce Czcigodna pani Maria Kurek, akurat przeprowadzająca tam „interwencję poselską? Podobno Wielce Czcigodna pani Kurek siedzi w gabinecie rektora AWS już czwarty dzień, pije tylko wodę z kranu, a nikt nie wie, co dalej. W tej sytuacji Wielce Czcigodny Antoni Macierewicz z jeszcze jednym desperatem-parlamentarzystą, planują „rozwiercić zamki” i w ten sposób dostarczyć Wielce Czcigodnej pani Kurek żywność i medykamenty. Co na to powiedzą siepacze obywatela Żurka Waldemara, których on tam posłał, by osadzili pana prof. Cudaka na rektorskim stolcu? Sceny myśliwskie mogą być tu znacznie ciekawsze, niż w Dolnej Bawarii, chociaż o nich nakręcono w swoim czasie film. Tutaj też by się przydało coś nakręcić, choćby w celach szkoleniowych, bo wszystko wskazuje, iż podmianka na stanowisku rektora AWS to tylko próba generalna przed siłowym przejęciem Trybunału Konstytucyjnego przez „naszych” sędziów na czele z panem Berkiem. Jak wiadomo, pan Berek ma do spełnienia kilka zadań. Po pierwsze - zdominować Trybunał Konstytucyjny, by sędziowie jacyś tacy nie nasi, nie tylko nie mieli nic do gadania, ale w ogóle - zostali stamtąd wykopani na szpicach butów, z panem prezesem Bogdanem Święczkowskim na czele. Po drugie - „nasi” sędziowie będą musieli uporządkować tubylczą scenę polityczną przed wyborami - by pozostały tu tylko partie „poważne”, w rodzaju Volksdeutsche Partei - a po trzecie - by z wykorzystaniem procedury z art 131 konstytucji, wysadzić w powietrze pana prezydenta Karola Nawrockiego, a jego obowiązki powierzyć obywatelowi Czarzastemu Włodzimierzowi. W tej sytuacji Wielce Czcigodny pan prof. Czarnek nawołuje do powszechnej mobilizacji w obronie Trybunału Konstytucyjnego i zapowiada, że na stolicę „ruszą” setki tysięcy obywateli. Problem polega na tym, że nie wiadomo, kiedy pan Berek rozpocznie swoją operację. Pojawiają się różne terminy; jedna wersja głosi, że tuż-tuż, druga - że dopiero w październiku, na cześć rewolucji październikowej - i tak dalej. Tak długo utrzymać setek tysięcy ludzi by swoimi ciałami utworzyli nieprzebytą zaporę wokół Trybunału Konstytucyjnego się nie da - ale skoro jedna Wielce Czcigodna posłanka Maria Kurek własną piersią powstrzymała pana Cudaka, to może uda się z mniejszą obsadą?