Jak już zapewne Państwo wiedzą, Prokuratura Rejonowa w Toruniu umorzyła postępowanie karne, wszczęte z powodu zawiadomienia złożone przez Stowarzyszenie im. Jana Karskiego z Kielc, do którego to zawiadomienia „dołączyło się” Stowarzyszenie „Otwarta Rzeczpospolita”, zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami jej przewodniczącej, pani Pauli Sawickiej.

Obydwa te towarzystwa zarzuciły mi, że w felietonie wygłoszonym 29 marca na antenie Radia Maryja dopuściłem się co najmniej dwóch przestępstw: znieważenia „ludności żydowskiej” lub „narodu żydowskiego” (dokładnie nie wiem, ponieważ ani donosiciele nie przesłali mi kopii swoich zawiadomień ani prokuratura w Toruniu nie nadesłała mi żadnej „powiestki”) oraz „zaprzeczania holokaustowi”. Oskarżenia te mogą Państwo skonfrontować z treścią felietonu dostępnego na mojej stronie (Tekst, który potrząsnął elitką).

Uzasadniając postanowienie o umorzeniu śledztwa Prokuratura Rejonowa w Toruniu stwierdziła, że w treści felietonu nie można dopatrzyć się znamion żadnego z tych przestępstw, ponieważ stanowi on komentarz do rzeczywistości, zaś żadne z użytych tam sformułowań nie ma ani charakteru przestępczego, ani obraźliwego. Odnosiło się to do dwóch określeń: „Judejczykowie” i „przemysł holokaustu” oraz „holokaustowa industria”.

Prokuratura stwierdziła, że określenie „Judejczykowie” oznacza mieszkańców określonej krainy geograficznej, więc nie ma charakteru obraźliwego, zaś określenie „przemysł holokaustu”, czy „holokaustowa industria” jest powszechnie używane na określenie pewnego sposobu postępowania, opisanego w książce prof. Normana Finkelsteina, która pod tytułem Przedsiębiorstwo holokaust ukazała się również w Polsce.

Od siebie dodam, że uważam to określenie za arcytrafne i żałuję, że to nie ja je wymyśliłem. Dodam też, że do polskiego wydania drugiej książki prof. Finkelsteina Wielka hucpa, na zamówienie wydawcy napisałem przedmowę.

„Gazeta Wyborcza” zarzuciła w związku z tym toruńskiej prokuraturze, że jest „ślepa na prawe oko”. Ta irytacja potwierdza moje podejrzenia, iż „Gazeta Wyborcza”, podobnie jak Stowarzyszenie „Otwarta Rzeczpospolita” i Stowarzyszenie im. Jana Karskiego są niezmiennie zainteresowane w zwalczaniu wolności słowa w Polsce, w mnożeniu w dyskursie publicznym tematów tabu, których albo w ogóle nie wolno poruszać, albo wolno – ale tylko w określony przez nie same sposób.

Jest to politycznie poprawna odmiana totalniactwa, która ani w przypadku „Gazety Wyborczej”, ani w przypadku Stowarzyszenia „Otwarta Rzeczpospolita” wcale mnie nie dziwi. Jak mówią Francuzi, „kto raz był królem – zawsze zachowa majestat”. Przysłowie polskie wyraża tę myśl trochę inaczej: czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci oraz – z kim przestajesz, takim się stajesz.

Ci ormowcy politycznej poprawności, do których dołączył pan Białek, wykorzystali mój felieton nie tylko do ataku na mnie, ale i na Radio Maryja, które samym swoim istnieniem zaburza ład medialny, ukształtowany przy „okrągłym stole”. Jaskrawe światło rzucają na to dokumenty o „negocjacjach” powadzonych przez Jacka Kuronia z SB w celu zdominowania podziemnych struktur „Solidarności”, by następnie podzielić się z „ludźmi honoru” władzą nad narodem polskim.

„Gazeta Wyborcza” i skupiona w różnych stowarzyszeniach michnikowszczyzna rozpaczliwie broni resztek monopolu przyznanego im przez przemalowującą się komunę, nie cofając się przez oszczerstwami i wykorzystując wypróbowaną w czasach stalinowskich metodę nagonki. Przyłączyli się do niej też niektórzy duchowni, dziwnym trafem akurat ci, którzy od pewnego czasu wykazują prawdziwą zapamiętałość w tak zwanym dialogu z judaizmem, a jednocześnie – nerwowe zaniepokojenie w związku z lustracją.

Miejmy nadzieję, że postanowienie Prokuratury Rejonowej w Toruniu jest sygnałem, że polski wymiar sprawiedliwości przestaje poddawać się różnym szantażystom i nie pozwoli użyć się w charakterze narzędzia mordu na wolności słowa w naszym kraju.