„Do czego doszło! Żeby szlachtę przed sądy pozywały chłopy!” – gorszył się Towarzysz Szmaciak w słynnym poemacie Szpotańskiego. Rozmnożone ostatnio potomstwo Szmaciaka dało wyraz swemu świętemu oburzeniu po opublikowaniu nagrań rozmów pani Beaty Sawickiej.

Wiadomo, że „służby” są podglądania, podsłuchiwania i prowokowania zwykłych Polaków, ALE NIE SZLACHTY! Na tym właśnie opierał się fundament III Rzeczypospolitej, ustanowiony przy okrągłym stole: „my nie ruszamy waszych, wy nie ruszacie naszych”. I dopiero na tym nieubłaganym gruncie można się przekomarzać na temat różnicy między przodkiem, a tyłkiem i w pozostałych otchłannych kwestiach, które tak interesują „Polaków”.

To ciekawe, że w kampanii wyborczej zupełnie zniknęło nam „społeczeństwo otwarte” i inne podobne wynalazki, a centralne miejsce w retoryce zajęli „Polacy”. Że to niby oni właśnie „chcą” tego albo tamtego, że „oczekują” na to i owo – i tak dalej.

To oczywiście bardzo ładnie, ale przecież na wyniki wyborów w Polsce oczekują również Niemcy, Ukraińcy. Białorusini, Rosjanie, no i oczywiście – Żydzi. I jakie propozycje politycy maja dla nich? Bo dla „Polaków” – wiadomo: „aby Polska rosła w siłę, a ludzie żyli dostatniej”.

A dla Niemców co? Dla Niemców – oczywiście podpisanie Traktatu Reformującego. A dla Żydów? No, dla nich to chyba 65 mld dolarów „zadośćuczynienia” i pacyfikacja Radia Maryja?

Z takimi oczekiwaniami wystąpiła niedawno reaktywowana właśnie loża B’nai B’rith, którą pan prezydent powitał „z radością”. Oczywiście o tym nie trzeba głośno mówić i stąd pewnie przedwyborczą retorykę tak zdominowali „Polacy”.