Antoni Słonimski wspomina, jak to podczas wizyty znakomitego angielskiego pisarza Gilberta Chestertona w Warszawie skrzyknął paru gazeciarzy, dał im po dwa złote, żeby w momencie, gdy Chesterton wyjdzie z restauracji „Oaza” krzyczeli: „niech żyje pan Chesterton!” Podobno Chestertonowi ta demonstracja tak się podobała, że nawet nie zauważył, iż entuzjazm dla jego twórczości wyrażają 10-letni oberwańcy, wcale nie wyglądający na subtelnych intelektualistów. Ciekawe, że przedstawiciele ruchu obrońców godności Wawelu, demonstrujący przeciwko pochówkowi prezydenta Lecha Kaczyńskiego i jego małżonki w podziemiach wawelskiej katedry, też na subtelnych intelektualistów nie wyglądali, chociaż byli nieco starsi – ale bo też prawo zabrania zatrudniania dzieci poniżej lat 13, nawet przez razwiedkę. Nie można zatem wykluczyć, że i oni dostali po dwa złote, a może nawet więcej, bo krzyczeli dłużej. Inicjatywa wypuszczenia wawelskiego smoka wprawdzie wyszła od cadyków z „Gazety Wyborczej”, poruszonych wzburzeniem państwa Krystyny i Andrzeja Wajdów, ale nie wiadomo, kto właściwie wynajął demonstrantów, bo pani hrabina Róża Thun (nee Woźniakowska) stanowczo zaprzecza. Podobnie nie wiadomo, kto właściwie wystąpił z inicjatywą pochowania prezydenckiej pary na Wawelu. W tej sytuacji musimy przyjąć, że inicjatywa ta wyszła od Sił Wyższych, podobnie jak ogłoszone w 1988 roku moratorium na wykonywanie w Polsce kary śmierci. Zapytany o źródło tej decyzji minister sprawiedliwości Jerzy Jaskiernia w 1995 roku wyjaśnił nam, że „nie można ustalić autora tej decyzji”. No proszę! „Nie można ustalić” autora decyzji, której posłusznie podporządkowały się wszystkie organy demokratycznego państwa prawnego. Nic – tylko Siły Wyższe!

Podobnie Siłom Wyższym należy przypisać wybuch wulkanu na Islandii, który zasypał Europę popiołem, paraliżując komunikację lotniczą. W rezultacie nawet prezydent Stanów Zjednoczonych Benedykt Obama, uważany przez wielu za Siłę Najwyższą, skwapliwie skorzystał z okazji, by ustąpić przed Siłami Jeszcze Wyższymi, podobnie jak i Nasza Złota Pani Aniela. Dymiącego (a wiadomo, że nie ma dymu bez ognia – kto wie, czy nie piekielnego?) przejawu obecności Sił Wyższych wystraszył się również jego Eminencja Anioł kardynał Sodano, który nie odważył się wsiąść nie tylko do samolotu, ale nawet – do pociągu. Tymczasem pierwszy minister JE Króla Maroka, jak gdyby nigdy nic, wsiadł do samolotu Cessna i do Krakowa przyleciał. Widocznie, mając do wyboru dwie Siły Wyższe, bardziej zaufał Allachowi, niż przestrogom Meteorologów. Kto wie, czy to nie jest właśnie przyczyna, dla której islam robi w Europie taką konkietę?