Jakie to szczęście, że pan pułkownik Przybył wprawdzie „chciał” popełnić samobójstwo, ale mu się to nie udało! Jacyś pedantyczni dociekliwcy mogliby co prawda wyciągnąć z tego wnioski, że ta próba stanowi symbol skuteczności działań naszej niezwyciężonej armii, ale nie ma co zaprzątać sobie tym głowy, bo jeszcze się taki nie urodził, co by wszystkim dogodził, więc i od pana pułkownika nie wymagajmy zbyt wiele. Jak ktoś się chce wykazać, to niech sam się zastrzeli i zobaczymy, czy zyska taki rozgłos, że aż sami najważniejsi prokuratorowie będą na oczach całej Polski ściągali sobie nawzajem kalesony.

Znacznie większą zasługę w Niebiesiech będzie miał pan pułkownik Przybył z powodu ujawnienia, że nasza niezwyciężona armia stanowi żerowisko dla „zorganizowanej przestępczości”. Kto tę przestępczość zorganizował, na jakich zasadach i dlaczego jej żerowisko ulokował akurat w naszej niezwyciężonej armii - to pytania, na które odpowiedź wychodzi naprzeciw podejrzeniom, iż nie tylko nasza niezwyciężona armia, ale w ogóle cała III Rzeczpospolita jest żerowiskiem dla przestępczości, zorganizowanej jeszcze w 1989 roku przez „człowieków honoru”, którym „lewica laicka” stworzyła wygodny parawan z demokratycznej fasady.