Od samego początku sławnej transformacji ustrojowej, razwiedka, czyli „służby”, pozostają najtwardszym jądrem naszej młodej demokracji. Nawiasem mówiąc, podobnie jak za komuny, tak i dzisiaj mamy do czynienia z chaosem semantycznym, charakteryzującym się odwróceniem znaczeń różnych słów. Stanisław Barańczak np. zwrócił uwagę, że słowo „bezpieczeństwo” przyprawia każdego o dreszcz zgrozy. Podobnie jest ze „służbami”, które nie tylko, że nikomu nie służą, to w dodatku, za pośrednictwem swoich „figurantów” z PO, ponownie biorą dziś cały kraj pod okupację, żeby służył im.

Właśnie premier Tusk mianował Krzysztofa Bondaryka na szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a Macieja Hunię na szefa Służby Wywiadu Wojskowego. Pawła Grasia, który w niewyjaśnionych okolicznościach odszedł z Kancelarii Premiera, gdzie zajmował się – jakże by inaczej! – „służbami”, zastąpić ma Jacek Cichocki. Nominacja Macieja Huni i Krzysztofa Bondaryka nastąpiła bez uzyskania opinii prezydenta, a więc wbrew przewidzianym przez prawo procedurom. Stąd też prezydent domaga się wyjaśnień, zaś jego ministrowie twierdzą, iż nominacje są „nielegalne”, mimo to jednak „skuteczne”. To coś nowego; w „państwie prawnym” skuteczne są nominacje „nielegalne”! Również w falandyzacji prawa widać nieubłagany postęp.

Determinacja premiera Tuska, której dowodem jest pominięcie procedur, świadczy, iż razwiedka nie może już się doczekać powrotu dobrego fartu, zakłóconego przez złowrogiego Antoniego Macierewicza. W tej sytuacji wypada docenić takt premiera Tuska, że na te stanowiska, zamiast Krzysztofa Bondaryka i Macieja Huni nie mianował panów Żagla i Kuny. Być może jednak „służby” aż takiej ostentacji od premiera nie wymagały, bo gdyby zażądały, to...