Redaktor Robert Walenciak sporządził listę „najbardziej wpływowych” ludzi w Polsce, o których z tego powodu można powiedzieć, że trzęsą naszym krajem. Lista – jak lista; jeśli już ma o czymś świadczyć, to nie tyle, kto naprawdę rządzi Polską, co o kompletnym braku rozeznania pana redaktora w tych sprawach. No bo jakże inaczej wyjaśnić obecność na niej „profesora” Władysława Bartoszewskiego, czy Stefana Niesiołowskiego, a brak generała Gromosława Czempińskiego, który – jak wieść gminna głosi – zwerbował był do sławnego „wywiadu gospodarczego” samego Andrzeja Olechowskiego, którego, nawiasem mówiąc, też na liście nie ma, podobnie jak „drogiego Bronisława”, czyli prof. Bronisława Geremka? Innym wytłumaczeniem może być to, że red. Walenciak doskonale wie, kto jest kim w Polsce, tylko przy pomocy tej fałszywki, próbuje zrobić czytelnikom wodę z mózgu.

Bo można przyjąć za pewnik, że Polską rządzi razwiedka, posługująca się w tym celu swoimi agentami, z których na tę okoliczność porobiła dygnitarzami. Zwróćmy uwagę, jak tajne służby zdążyły się rozbudować w III RP. Oto mamy CBŚ, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro Antykorupcyjne i Kontrolę Skarbową. Do tego dochodzą dwie służby mundurowe, które jednak muszą korzystać z agentury i prowadzić „działania operacyjne”: Żandarmeria Wojskowa i Straż Graniczna. Za komuny bezpieka składała się z SB, Wojskowej Służby Wewnętrznej i Wojsk Ochrony Pogranicza – nie licząc oczywiście GRU. Ale teraz też GRU u nas sobie hula, podobnie jak BND, czy Mosad. Nie o to zresztą chodzi – tylko o to, że każda z tych formacji musi werbować agenturę, a zwerbowawszy – jakoś ją wynagradzać. To rzuca światło na przyczyny, dla których nie można w Polsce przeforsować najprostszych, zdawałoby się, spraw, ani ukarać przestępców, nawet złapanych na gorącym uczynku. Jakże ich karać, kiedy oni właśnie – jako agenci której ze „służb” – współrządzą Polską?