„Zdrada panowie, ale stójcie cicho!” Czegoś takiego jeszcze w Polsce nie było, ale przecież zawsze musi być ten pierwszy raz. Mówię oczywiście o ujawnieniu przez „Rzeczpospolitą” przebiegu tajnego posiedzenia Sejmu, podczas którego pan minister Ćwiąkalski referował Wysokiej Izbie niektóre obowiązujące przepisy. Wprawdzie te przepisy są publikowane w „Dzienniku Ustaw” i „Monitorze Polskim”, ale co jeden człowiek ujawnił, to drugi zawsze może utajnić, zwłaszcza gdy ma władzę, bo jest na przykład ministrem, albo marszałkiem Sejmu.

Minister Ćwiąkalski wyjaśniał, że ograniczył swoje wystąpienie do zreferowania obowiązujących przepisów, bo na więcej musiałyby mu zezwolić tajne służby, czyli razwiedka. Już z tego oświadczenia widać, kto tak naprawdę rządzi u nas tymi wszystkimi ministrami, ale nie o to w tej chwili chodzi. Chodzi o to, że minister Ćwiąkalski ograniczył się do zreferowania obowiązujących przepisów w obawie przed złamaniem prawa. Prawa rzeczywiście nie złamał, ale co z tego, kiedy i tak zostało złamane? Trzeba sobie szczerze i otwarcie powiedzieć, że gdyby posiedzenie Sejmu nie było utajnione, to publikacja stenogramu byłaby legalna. Skoro tedy minister Ćwiąkalski zdawał sobie z tego sprawę, a mimo to zgodził się na utajnienie swego wystąpienia, to pośrednio przyczynił się do złamania prawa. Sam wprawdzie prawa nie złamał, ale z całą pewnością je zwichnął.

Prokuratura wszczęła energiczne śledztwo i nie jest wykluczone, że trzeba będzie zastosować wobec posłów środki zapobiegawcze w postaci aresztu tymczasowego ze względu na oczywista obawę matactwa. Żeby jednak państwo w tym czasie, który może przecież przeciągnąć się do końca kadencji, mogło normalnie funkcjonować, trzeba będzie delegować do Sejmu funkcjonariuszy Służby Więziennej, którzy w imieniu poszczególnych posłów głosowaliby zgodnie z udzielonymi instrukcjami, zabierali głos na posiedzeniach plenarnych i komisjach, również komisji do służb specjalnych i sejmowych komisjach śledczych. W ten sposób będziemy mieli okazję wzbogacić parlamentaryzm o nowatorskie rozwiązania, które niewątpliwie rozsławią imię Polski w świecie.

Żeby zaś nie dopuścić do podobnych przypadków zwichnięć i złamań prawa w przyszlości, trzeba będzie – w przypadku utajnienia obrad Sejmu – pozbawić Wielce Czcigodne Panie Posłanki i Panów Posłów wszelkiego odzienia tak, by Wysoka Izba obradowała na golasa. Nie tylko przyda to sejmowym debatom dodatkowej atrakcyjności, ale również państwo nasze zyska na transparentności, bo w ten sposób władza ustawodawcza udowodni, iż nie ma nic do ukrywania.