„Od idioty do idioty idzie sobie, panie złoty, papier. Potem w męce, w wielkim pocie, zwróci idiota idiocie papier”. Tak Konstanty Ildefons Gałczyński postrzegał „drogę służbową”. Oczywiście tylko w sytuacji, gdy chodzi o jakiś zwyczajny papier. Ale, jak wiadomo, są papiery nadzwyczajne, papiery tajne, a nawet – „tajne, specjalnego znaczenia”. W ich przypadku droga służbowa wygląda całkiem inaczej. Jak? Tego zwykły śmiertelnik, ma się rozumieć, nie wie. Ale tego i owego można się domyślić choćby na podstawie ruchów kadrowych w tak zwanych „służbach”, w tym przypadku – w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego. Jak wiadomo, powstała ona na miejscu zlikwidowanych Wojskowych Służb Informacyjnych. Pierwszym jej szefem został Antoni Macierewicz.

Ale gdy Antoni Macierewicz został posłem, podniósł się klangor, że nie może łączyć tych dwóch stanowisk, chociaż np. poseł Grzegorz Schetyna jest jednocześnie ministrem spraw wewnętrznych, a poseł Donald Tusk – premierem. Jednak, co wolno wojewodzie, to nie... no, mniejsza z tym. Tedy Macierewicz 5 listopada ub. roku zrezygnował, i po szefa SKW został Andrzej Kowalski, a po kilkunastu dniach - płk Grzegorz Reszka. Teraz okazuje się, że płk Reszkę ma zastąpić Janusz Nosek, do którego minister obrony Bogdan Klich też ma „pełne zaufanie” – w każdym razie większe, niż do prezydenta, bo gwoli uniknięcia konieczności zasięgania prezydenckiej opinii, Donald Tusk powierzy p. Noskowi „pełnienie obowiązków”. Zatem mamy już szkicową postać „drogi służbowej” w przypadku Bardzo Ważnych Papierów: Nosek za Reszkę, Reszka za Antka, Antek za rzepkę – oj, przydałby się ktoś na przyczepkę!