Jak wiadomo, przedstawiciele „judeochrześcijaństwa”, a więc nurtu nawiązującego do ewangelicznych faryzeuszów, który dzisiaj przeżywa prawdziwy renesans w środowisku „Gazety Wyborczej”, a zwłaszcza - w najweselszym tam dziale religijnym - więc przedstawiciele „judeochrześcijaństwa” coraz głośniej zaczynają przebąkiwać, że Zmartwychwstanie Jezusa nie było „faktem historycznym”, a tylko rodzajem uczuciowej projekcji apostołów, którzy bardzo tego pragnęli. Słowem - tak pragnęli, aż zaczęli mieć halucynacje. Nietrudno się domyślić, że przyczyną tych krętactw jest fragment Ewangelii wg. św. Mateusza, opowiadający, jak to rzymscy żołnierze z posterunku wyznaczonego do pilnowania grobu Jezusa, opowiedzieli kapłanom i starszym ludu, co się naprawdę wydarzyło, a ci, „po naradzie”, przekupili żołnierzy, by puścili w obieg plotkę, iż ciało Jezusa wykradli uczniowie. Na tym przekręcie ufundowany jest cały dzisiejszy judaizm i każda Wielkanoc jest dla „dialogu z judaimem” momentem niesłychanie kłopotliwym. Gdyby tedy za podszeptem faryzeuszów, zwanych obecnie „judeochrześcijanami”, Kościół po cichu przyjął, iż Zmartwychwstanie Jezusa nie było faktem historycznym, to wszyscy chrześcijanie mogliby nie tylko oddać się sławnemu „dialogowi”, ale nawet - przejść na judaizm - bo chrześcijaństwo nie miałoby już najmniejszego sensu - co jeszcze w starożytności przewidział św. Paweł.

Pokazując tedy „judeochrześcijanom” gest Kozakiewicza, z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego składam wszystkim, a w szczególności - tym z Państwa, którzy wsparli wolne słowo materialnie, albo moralnie - najserdeczniejsze życzenia zdrowia, chrześcijańskiej pogody ducha i wszelkiej pomyślności, dedykując zarazem okolicznościowy panegiryk jeszcze z czasów sarmackich, ukazujący w prostych słowach nie tylko właściwe naświetlenie teologiczne, ale również wyrażający umiejętność cieszenia się tymi Świętami:

„Jak Febus jasny wychodzi z podcienia

Jajka i kiełbasy!”