Wobec mizerii dokonań rządu Donalda Tuska w 100 dni od jego powstania, „Gazeta Wyborcza” i dziennik „Dziennik” zaprzestały wzajemnych przekomarzań i zgodnie podjęły atak na wroga publicznego nr 1 - Antoniego Macierewicza. Zarzucają mu nie tylko, że „rozbił kontrwywiad”, ale również – że do uzyskania stopnia oficerskiego wystarczało 17-dniowe przeszkolenie, a przede wszystkim – że „wyniósł dokumenty”. „Ustaliła” to posądzana o współpracę z WSI (czemu „kategorycznie zaprzecza”) red. Anna Marszałek. Dotychczas o tych dokumentach wiedział tylko gen. Dukaczewski, ewentualnie – zaufany towarzysz Janusz Zemke, ale widocznie i Anna Marszałek musiała zostać dopuszczona do konfidencji, bo w przeciwnym razie jakże mogłaby cokolwiek „ustalić”? Poznanie najskrytszych sekretów III RP również przez znienawidzonego Macierewicza dosłownie rozkrwawia serce starym razwiedczykom i budzi zrozumiały niepokój konfidentów.

„Dziennikarze śledczy” natrząsają się z Macierewicza, że w ciągu 17 dni potrafił przeszkalać oficerów kontrrazwiedki. To rzeczywiście krótki termin, ale podobnie bywało i przedtem. Np. Stefan Michnik ukończył 2-letnią „Duraczówkę”, gdzie, jak sama nazwa wskazuje, elewów duraczono w kwestiach prawniczych. Jak się okazało, do wydawania wyroków śmierci na polecenie partii wystarczało to w zupełności. Grzegorz Korczyński (właśc. Stefan Kilanowicz) został generałem, a nawet ambasadorem, chociaż nie wiadomo, co właściwie ukończył. Co innego gen. Czesław Kiszczak, który został oficerem i w ogóle po ukończeniu w 1945 roku (!) Centralnej Szkoły Partyjnej w Łodzi. No a Chorąży Pokoju Józef Stalin? Coś ukończył? Całej parady – seminarium duchowne i to – nie całe – a wszystkie marszały i dyplomowane generały skakały przed nim na zadnich nogach.