Szanowni Państwo!

Świat wstrzymał oddech na wiadomość, że pewna znana aktorka poddała się operacji usunięcia piersi z obawy, że może zachorować na nowotwór. Postępactwo nie może się tej decyzji nachwalić, więc tylko patrzeć, jak pojawią się tłumy naśladowców, którzy pod pretekstem profilaktyki będą obcinali sobie to i owo, żeby być na poziomie. Ktoś, kto niczego sobie nie obciął, nie będzie mógł pokazać się na oczy w żadnym towarzystwie, a kto wie, czy uda mu się zachować zdolność kredytową - bo z postępem, zwłaszcza nieubłaganym, wiadomo: żartów nie ma. Tedy rekordziści będą poddawać się wielu operacjom amputacyjnym, których ukoronowaniem może być usunięcie wszystkich zębów - bo tylko to może naprawdę uchronić człowieka przed próchnicą. W rezultacie stopień zdrowotności społeczeństwa niebywale się poprawi tym bardziej, że koniecznym zmianom będzie musiała ulec sama definicja zdrowia. Kiedyś osobnik pozbawiony rąk, czy nóg uchodził za inwalidę, czyli tak zwanego niepełnosprawnego. To się wkrótce zmieni i tylko patrzeć, jak Światowa Organizacja Zdrowia, ta sama, co to przez głosowanie ustaliła, że sodomia i gomoria nie są zboczeniami przegłosuje, że człowiek mający wszystkie części ciała na swoim miejscu, musi zostać zaliczony do grupy największego ryzyka. Podobna ewolucja nastąpiła już na terenie filozofii, gdzie tolerancja, uważana kiedyś za cierpliwie znoszenie zachowań wstrętnych, czy niebezpiecznych w imię jakichś wyższych wartości, na przykład miłości bliźniego, czy spokoju społecznego - że dzisiaj tolerancja oznacza konieczność akceptacji takich zachowań. Nie wystarczy tolerować sodomitów, czy gomorytów. Trzeba się nimi zachwycać i ich podziwiać.

Nie ma jednak tego złego, co by na dobre nie wyszło. Zdrowie jest przecież najważniejsze, ale mówiąc o zdrowiu mamy na myśli nie tylko zdrowie fizyczne, ale również - zdrowie psychiczne. Kto wie, czy nie jest ono nawet ważniejsze od zdrowia fizycznego - na co zwraca uwagę laureat literackiej nagrody Nobla Czesław Miłosz pisząc, że „wariat na swobodzie największą klęską jest w przyrodzie”. Największą - a zatem jeszcze większą, niż, dajmy na to, nowotwór, czy próchnica zębów.

Skoro zatem w ramach profilaktyki chorób fizycznych osoby postępowe nie wahają się przed amputacją zagrożonych potencjalnie części ciała, to tym większa determinacja powinna występować w profilaktyce chorób umysłowych. Nie jest żadną tajemnicą, że siedliskiem chorób umysłowych jest głowa. Skoro tak, to naprawdę skuteczna profilaktyka tych chorób powinna polegać na amputacji głów, bo przecież nigdy nie wiadomo, w którym momencie człowiek może dostać fioła. Szczególna odpowiedzialność ciąży oczywiście na Umiłowanych Przywódcach, którzy podejmują decyzje w sprawach dotyczących milionów zwykłych obywateli.

A właśnie z tych środowisk dobiegają niepokojące sygnały o możliwości pojawienia się epidemii chorób umysłowych. Mam oczywiście na myśli wniosek posła Janusza Palikota, posła Romana Kotlińskiego i posła Piotra Chmielowskiego, by udzielający Komunii świętej księża mieli książeczki sanepidu. Na razie objawy epidemii wydają się ograniczone, ale nigdy nic nie wiadomo, więc nie jest wykluczone, że już jutro epidemia tej tajemniczej umysłowej choroby zacznie szerzyć się w Sejmie z szybkością płomienia. W tej sytuacji jedynym ratunkiem wydaje się profilaktyka - zatem wymieniona trójka posłów na wszelki wypadek powinna amputować sobie głowy. Tego wymaga poczucie odpowiedzialności za Polskę, a tak, nawiasem mówiąc, to przecież żaden z nich prochu nie wymyślił. Mała szkoda - krótki żal, a właściwie - jaki tam znowu „żal”, kiedy nie tylko uratujemy kraj przed epidemią, ale jednym susem wskoczymy do światowej awangardy postępu?

Mówił Stanisław Michalkiewicz