Niewiarygodne, ale okazuje się, że Adam Mickiewicz znowu wszystko przewidział! Wkładając w usta Telimeny opowieść o tym jak to Jacek Soplica wyznaczył na wychowanie Zosi „małą pensyjkę roczną, więcej przyrzec raczył”, Adam Mickiewicz wspierany przez proroctwa przewidział nie tylko wizytę Dostojnego Gościa, na cześć którego nasi Umiłowani Przywódcy sparaliżowali całą stolicę, niczym na przyjęcie Leonida Breżniewa, ale również materialne jej rezultaty. Nawiasem mówiąc, Telimena zachowała się znacznie przytomniej niż nasi Umiłowani Przywódcy, bo rezolutnie dodała, że chociaż pan Jacek wyznaczył ową roczną pensyjkę i naobiecywał więcej, „toć jej (tzn. Zosi) jeszcze nie kupił!”

Paraliż stolicy pokazuje, że zarówno pan premier Tusk, jak i minister Sikorski potrafią przygotować wizytę amerykańskiego prezydenta. A wizyty polskiego prezydenta w Katyniu w roku 2010 jednak nie przygotowali. Czy dlatego, że nie chcieli, czy też ktoś im zakazał, czy też i jedno i drugie - trudno zgadnąć, ale jak tam było, tak tam było, bo ważniejsze - że nie przygotowali. Na dobry porządek powinni za to jęczeć i płakać de profundis w jakimś lochu, ale w naszym nieszczęśliwym kraju o dobry porządek trudniej, niż o pieniądze. Zwłaszcza teraz, kiedy prezydent Barack Husejn Obama, bo przecież o nim mowa, obiecał, że „poprosi Kongres” o miliard dolarów „na zwiększenie amerykańskiej obecności wojskowej w Europie”.

Nawet jeśli rozdzielimy ten miliard na wszystkich sojuszników USA w Europie Środkowej, to i tak wypadnie więcej, niż tamte 15 milionów dolarów, które tubylcza soldateska dostała od CIA za stanie na świecy i usługi kuplerskie w Kiejkutach. Rzeczpospolita się tym specjalnie nie pożywi, ale bezpieczniacy wojskowi i cywilni będą mogli pozakładać stare rodziny i tak dalej. Porównując ten miliard z wydatkami USA na „operację pokojową” w Afganistanie, wynoszącymi około 300 milionów dolarów dziennie, to wygląda on raczej na skromny pourboire, jaki wręcza się kelnerowi, ale widocznie Dostojny Gość został poinformowany, że nie ma co tubylców przesadnie rozpieszczać, bo jak będzie trzeba, to dokradną sobie z innych źródeł.

Zresztą jestem pewien, że ani o zaprzestaniu przez USA nacisków na Polskę w sprawie spełnienia żydowskich roszczeń majątkowych, ani o 4 miliardach dolarów rocznie, jakie dostaje od USA bezcenny Izrael, żaden z naszych Umiłowanych przywódców nie ośmielił się zająknąć. Przypuszczam, że pan minister Sikorski pewnie z obawy, że Amerykanie mogliby zniechęcić się do zrobienia go kiedyś w przyszłości pierwszym sekretarzem NATO, a pan prezydent Komorowski i pan premier Tusk - z wrodzonej skromności, która zresztą jest całkowicie uzasadniona. Zatem - podobnie jak za prezydenta Kaczyńskiego - Polska znowu za darmo podejmie się ryzykownej roli amerykańskiego dywersanta w Europie Wschodniej - oczywiście dopóki Amerykanom znowu się coś nie odmieni.

Tę finansową mizerię prezydent Obama uzupełnił komplementami, którymi już bez krępacji sypał jak z rękawa. Okazało się, że jesteśmy „największym przyjacielem Stanów Zjednoczonych w regionie”, co by wskazywało na to, iż inne kraje Środkowej Europy zachowały się znacznie przytomniej i nie frymarczyły tak swoimi państwowymi interesami gwoli podlizania się prezydentowi Obamie. Ale to już u nas tradycja; generał Jaruzelski podlizywał się Leonidowi Breżniewowi, Aleksander Kwaśniewski - Jerzemu Bushowi młodszemu, no to czyż pan prezydent Komorowski mógłby się z tej tradycji wyłamać? Prezydentowi Obamie tylko w to graj tym bardziej, że o poważnych sprawach to będzie rozmawiał dopiero 6 czerwca we Francji, dokąd przybędzie też zimny rosyjski czekista Włodzimierz Putin, który w rozmowie z Naszą Złotą Panią ustali, co będzie i co w najbliższej przyszłości spotka Klub Trzeciego Miejsca.