Więc mamy przesilenie polityczne. Dymisja Andrzeja Leppera ze stanowiska wicepremiera oznacza, ze rząd traci większość parlamentarną.

Wprawdzie jest możliwe przeciągnięcie części posłów Samoobrony do jakiegoś Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem „Róbmy Sobie Na Rękę” i rządzenie w ten sposób aż do końca kadencji, ale SLD wystąpił właśnie z pomysłem konstruktywnego votum nieufności dla rządu.

Zgodnie z art. 158 konstytucji Sejm wyraża Radzie Ministrów wotum nieufności większością ustawowej liczby posłów, czyli 231, na wniosek zgłoszony przez co najmniej 46 posłów i wskazujący imiennie kandydata na prezesa Rady Ministrów. Jeśli uchwała została przyjęta przez Sejm, prezydent przyjmuje dymisje dotychczasowej Rady Ministrów i powołuje wybranego przez Sejm nowego prezesa Rady Ministrów. W takiej sytuacji następuje zmiana rządu bez konieczności przeprowadzania wyborów.

Z punktu widzenia Samoobrony i posłów pozostałych klubów, jest to wyjście znacznie lepsze, niż przedterminowe wybory, bo gwarantuje przetrwanie do końca kadencji (co w przypadku długów nie jest bez znaczenia), a dla opozycji ponadto – korzystną zmianę statusu. Przechodząc do koalicji rządowej na dwa lata przed wyborami, można przygotować sobie dogodne pozycje startowe.

Jest zatem całkiem możliwe, że Samoobrona wcale się nie rozpadnie, tylko poprze konstruktywne wotum nieufności. Oczywiście klub Samoobrony i SLD to za mało do przeforsowania takiej uchwały. SLD ma 55 posłów, a Samoobrona – 46. To jest 101 posłów. Gdyby konstruktywne wotum poparła Platforma Obywatelska – dodatkowe 131 posłów, to wymagana większość już jest.

Zatem losy konstruktywnego wotum zależą od Platformy Obywatelskiej – czy zdecyduje się na tworzenie rządu z SLD i Samoobroną. Innej możliwości nie ma, bo koalicja PO-SLD-PSL nie daje wymaganej większości (211 głosów), nawet gdyby wsparli ją posłowie bezpartyjni (3) i niezrzeszeni (9). Nie sądzę bowiem, by taki wniosek poparli posłowie RLN (7), czy PR (6). Ale PO może nie chcieć wchodzić w koalicję z panem Andrzejem, więc wspólnie z SLD mogą próbować rozbić klub Samoobrony, by z jego pozostałości w postaci BBWR „Róbmy Sobie Na Rękę” pozyskać brakujące głosy.

Alternatywą takiego przesilenia rządowego jest albo rząd mniejszościowy, albo przedterminowe wybory. Rząd mniejszościowy wykluczył sam premier Kaczyński, zwracając uwagę na praktyczną niemożliwość jego funkcjonowania w towarzystwie tak agresywnej opozycji.

A opozycja byłaby agresywna niezmiernie, ponieważ wielu jej wybitnych przedstawicieli ścigałoby się z czasem – i z prokuratorem. Dlatego nie sądzę, by którykolwiek z nich w tych okolicznościach pozwolił na trwanie rządu mniejszościowego. Najbardziej korzystnym wariantem byłaby zmiana rządu bez konieczności przeprowadzania wyborów. Wtedy zamyka się wszystkie śledztwa – i w sprawie mafii węglowej i w innych sprawach, likwiduje się komisję „bankową” i tak dalej.

Oczywiście ruszają inne śledztwa i inne komisje – np. w sprawie „śmierci Barbary Blidy” i temu podobne. Oczywiście zakazane są nawet jakiekolwiek wzmianki o lustracji, co zostaje powitane z ulgą zarówno przez uczestników „ruchu obywatelskiego nieposłuszeństwa”, jak i przez środowiska stojące wprawdzie na antypodach SLD, ale mające dość niepewności i rozterek na tle lustracyjnym. Oczywiście nowy rząd bez najmniejszych wątpliwości podpisze się pod Traktatem Reformującym, czyli konstytucją Unii Europejskiej, a nie jest też wykluczone, że zadośćuczyni żydowskim roszczeniom majątkowym.

Dopiero na tle takiego rozwoju sytuacji możemy lepiej ocenić znaczenie publikacji „taśm ojca Rydzyka” przez „Wprost”. Tygodnik ten uważam za odkrywkę tej części razwiedki, która w 1993 roku nawiązała kolaborację z prezydentem Wałęsą, traktując to jako swego rodzaju strategię przetrwania.

Jest też prawdopodobne, że na widok niemieckich przygotowań do przejścia na ręczne sterowanie w Polsce na przełomie roku 2006 i 2007, przeszła na służbę „unijną” i wystąpiła z „rewelacjami” w momencie, gdy wiadomo było (a razwiedka musiała wiedzieć, że co najmniej od piątku pan Andrzej jest „w kręgu podejrzanych”), ze szykuje się kryzys koalicyjny.

Zatem w momencie załamania parlamentarnego zaplecza rządu pojawia się próba zneutralizowania Radia Maryja – żeby wyeliminować ryzyko niespodzianki podobnej do tej, jaka zdarzyła się podczas kampanii roku 2005 – i jednocześnie odciąć Prawo i Sprawiedliwość od sporego fragmentu jego politycznego zaplecza, poprzez wykorzystanie znanej już drażliwości prezydenta Kaczyńskiego na punkcie własnego prestiżu i własnej żony.

Sprytne to bardzo i zdradzające profesjonalizm. Nic dziwnego, bo Niemcy to przecież państwo poważne, a to dopiero początek – bo przed nami rewizja stosunków własnościowych na jednej trzeciej polskiego terytorium państwowego. To już teraz widzimy jak na dłoni, ze na polskim rynku medialnym nie można tolerować ani rozgłośni, ani telewizji, ani gazety tak rażąco „sprzecznej z Ewangelią”, nieprawdaż?

Już tam Donald Tusk, SLD, prof. Geremek i oczywiście Aleksander Kwaśniewski, być może przy teologicznej konsultacji niektórych Ekscelencji, przywrócą zgodność naszego życia publicznego z zasadami ewangelicznymi, żeby pani i Aniela i pan Ronald Lauder byli wreszcie z nas zadowoleni.