Najwyraźniej objawy zwijania przez razwiedkę parasola ochronnego nad Platformą Obywatelską musiały zrobić na premieru Tusku wrażenie na tyle, by wyciągnął rękę do zgody z Salonem. Mam na myśli deklarację, że rząd gotów jest zapewnić finansowanie zapłodnień in vitro z budżetu, żeby dostęp do tej metody mieli również obywatele niezamożni. Żeby było „równo, czyli sprawiedliwie” – oświadczył „demokratyczny liberał” Donald Tusk.

Jak donoszą mi Tajni Współpracownicy (skoro nawet Ekscelencja, zarejestrowana, naturalnie bez swojej wiedzy, nie mówiąc już o zgodzie, jako TW „Filozof” stanowczo twierdzi, że lustracja jest sprzeczna z duchem ewangelicznym, to co będę sobie żałował?), w warszawskim demi-mondzie, stanowiącym naturalne zaplecze polityczne i towarzyskie Salonu zapłodnienia in vitro stały się ostatnio szalenie en vogue. Tradycyjne metody Salon zdecydowanie odrzuca, więc panie pragnące zostać damami i pisarkami już zajmują miejsca w społecznych kolejkach do gabinetów, które przezornie utworzyły zawczasu specjalne banki, zaopatrywane podobno przez najtęższe autorytety moralne. Na przeszkodzie stały dotąd, jak to u nas („Toć raj na ziemi stworzyć każdy chce. Ale czy forsę ma? Niestety, nie!” – stwierdza brutalnie poeta) względy finansowe, więc nic dziwnego, że deklaracja premiera Tuska wzbudziła w środowisku falę radosnego ożywienia. Jeśli nie skończy się na obietnicach, to premieru Tusku może przybyć potencjalnych wyborców, o ile oczywiście razwiedka wcześniej nie wystawi politycznej alternatywy.