Szanowni Państwo!

W poniedziałek, 15 grudnia, w Pałacu Kultury i Nauki imienia Józefa Stalina w Warszawie, Lech Wałęsa otworzył wystawę prezentującą projekt przyszłego Muzeum Komunizmu. Pomysłodawcą i zarazem projektantem tego Muzeum jest architekt i były poseł Czesław Bielecki. Muzeum miałoby powstać w podziemiach przed głównym wejściem do Pałacu Kultury. Całość ma kosztować 40 milionów złotych i Czesław Bielecki chciałby, żeby Warszawa pokryła chociaż część kosztów.

Podobno władze Warszawy jeszcze się wahają, chociaż na przykład przed przyznaniem dziesięciokrotnie większej dotacji do stadionu klubu sportowego „Legia”, należącego do panów Wejherta i Waltera, właścicieli stacji telewizyjnej TVN, pani prezydent Hanna Gronkiewicz-Waltz nie wahała się ani chwili. No, ale w stosunku do panów Waltera i Wejherta pani prezydent ma tyle powodów do wdzięczności, podobnie zresztą, jak cała Platforma Obywatelska, że nawet gdyby trzeba było dać i miliard, to też by dała. W końcu nie daje ze swego, tylko z publicznego, a to już znacznie łatwiej.

Zresztą – powiedzmy sobie szczerze – co to jest 40 milionów, kiedy pani redaktor Hanna Lisowa na samo otarcie łez po utracie posady prezenterki w państwowej telewizji ma dostać milion złotych? Niech tam jej będzie na zdrowie; skoro nie wszyscy mogą się bogacić, niechże bogacą się przynajmniej niektórzy, a wśród tych „niektórych” – rodzina państwa Lisów w szczególności. W końcu – powiedzmy sobie szczerze - w cóż inwestować w tych zepsutych czasach, kogo wspierać, jeśli nie publicystów, na których może liczyć każda sprzyjająca tajnym służbom ekipa?

Więc nie ulega wątpliwości, że pani prezydent Hanna Gronkiewicz-Waltz i tym razem poskromi węża w kieszeni i sypnie publicznym groszem zwłaszcza, że pierwotny pomysł Czesława Bieleckiego może przecież zostać trochę zmodyfikowany. Nie chodzi już nawet o staranne unikanie w muzealnej ekspozycji wątku Służby Bezpieczeństwa i jej Tajnych Współpracowników, bo to zrozumiałe samo przez się. Nie mówi się o sznurze w domu wisielca, a skoro akurat Lech Wałęsa „ochrzcił” Muzeum Komunizmu, to mamy pewną gwarancję, że pod tym względem żadnych niespodzianek nie będzie. Jestem też pewien, że od Muzeum Komunizmu będzie się trzymało z daleka wszystkich „pseudohistoryków”, którzy ośmielają się nie tylko podważać „legendy” zatwierdzone przez Wydział Dezinformacji, czyli tak zwane Biuro „D” Służby Bezpieczeństwa, ale nawet ujawniać jakieś fakty. Tymczasem historycy prawdziwi właśnie uchwalili, że żadnych „faktów” nie ma, zaś historia jest jedynie funkcją wyobraźni. W tej sytuacji jest oczywiste, że fachowy nadzór nad Muzeum Komunizmu będą musieli przejąć historycy prawdziwi. Zwłaszcza skupieni wokół „Gazety Wyborczej”, bo dysponują w pierwszej kolejności informacjami na temat aktualnego „etapu” i jego „mądrości” od samego redaktora Adama Michnika.

W tej sytuacji tylko patrzeć, kiedy Muzeum Komunizmu przekształci się w Mauzoleum Generała Wojciecha Jaruzelskiego. Czyż nie w tym właśnie celu „Gazeta Wyborcza” wynajęła subtelnych intelektualistów i zmobilizowała dyżurne autorytety moralne? Już nie mogą się one generała Jaruzelskiego nachwalić i za to, że zbawienny stan wojenny wprowadził i za to, że go potem odwołał i za to, że potem urządził „okrągły stół”, dzięki czemu Adam Michnik dostał taką fajną gazetę, a i o innych też nie zapomniano. Dzięki temu generał Jaruzelski został symbolem zwycięstwa narodu polskiego nad zbrodniczym komunizmem. Naród wygrał, a najlepszym tego dowodem był wybór komunistycznego przywódcy, generała Jaruzelskiego na pierwszego prezydenta wyzwolonej Polski.

Zresztą przepoczwarzenie Muzeum Komunizmu w Mauzoleum Generała Jaruzelskiego będzie słuszne również z innych powodów. Trzeba bowiem sobie szczerze i otwarcie powiedzieć, że umieszczanie komunizmu w muzeum jest zdecydowanie przedwczesne. Komunizm bowiem wcale nie umarł. Przeciwnie – właśnie przeżywa drugą młodość, w ramach której zmienia tylko swoją postać.

Jakże tu bowiem umieszczać komunizm z muzeum, skoro fundamentem systemu prawnego Rzeczypospolitej nadal pozostają komunistyczne dekrety nacjonalizacyjne i żaden trybunał nie ośmiela się podnieść na nie ręki? Jakże tu umieszczać komunizm w muzeum, skoro komunistyczny prazdnik 1 maja nadal jest świętem państwowym Rzeczypospolitej? Jakże tu umieszczać komunizm w muzeum, skoro kolejne ekipy przywróciły socjalistyczną reglamentację w gospodarce? Jakże tu umieszczać komunizm w muzeum, skoro komunistyczne wojskowe służby specjalne, których powiązania z sowieckim GRU nigdy nie zostały zerwane, kontrolują w najlepsze kluczowe segmenty polskiego życia gospodarczego, z sektorem finansowym i energetycznym na czele? Jakże tu umieszczać komunizm w muzeum, skoro komunistyczna razwiedka nigdy nie utraciła zdolności stworzenia alternatywnej struktury władzy i nawet dzisiaj czynni generałowie wszystkie ważniejsze decyzje konsultują i uzgadniają z generałem Jaruzelskim, który jest taką samą „osobą prywatną”, jak w swoim czasie Deng-Siao-Ping w Chinach? W dzisiejszych czasach śledzenie połączeń telefonicznych i rejestrowanie treści rozmów nie jest specjalnie trudne, zwłaszcza dla zachodnich wywiadów, więc alternatywna struktura władzy w Polsce pozostaje tajemnicą tylko dla nas, żebyśmy przypadkiem nie zwątpili w autentyczność naszej demokracji i cały czas myśleli, że to wszystko naprawdę.

Jakże tu umieszczać komunizm w muzeum, skoro coraz więcej naukowców zaczyna odczuwać kategoryczny imperatyw rewolucyjnej czujności i w podskokach spełnia życzenia swoich politruków - ot, choćby profesora Klausa Bachmana na Uniwersytecie Wrocławskim? W ramach tej rewolucyjnej czujności blokuje każda możliwość prezentowania w murach uczelni poglądów uznanych za „kontrowersyjne”. A przecież każdy pogląd jest „kontrowersyjny” z natury rzeczy – ale nawróceni na polityczna poprawność, czyli kulturowy marksizm bakałarze nie chcą o tym nawet słyszeć!

Wreszcie – jakże tu umieszczać komunizm w muzeum, kiedy zasiadający w Parlamencie Europejskim Daniel Cohn-Bendit przemawia do czeskiego prezydenta Klausa jak czekista, a wspiera go w tym przewodniczący tegoż Parlamentu Hans Pottering? Coraz wyraźniej widać, że nie tylko komunizm, ale i Związek Radziecki wcale nie zniknął, tylko zmienił swoje geograficzne położenie. Nieomylnym tropizmem wyczuwają go dawni sowieccy kolaboranci i pchają się do Unii Europejskiej jeden przez drugiego. A ci, którzy dopchać się tam nie mogą, wykazują swoją dyspozycyjność na miejscu. Oto nauczyciel, który z okazji Święta Niepodległości zorganizował z udziałem uczniów historyczną rekonstrukcję sceny rozbrajania Niemców w Jadowie koło Wołomina, został ukarany naganą za wciąganie młodzieży „do polityki”.

Komunizm, jak widzimy, nie tylko żyje, ale jest pełen wigoru. Nie wiemy tylko, czy ta nowa forma, którą symbolizuje Daniel Cohn-Bendit będzie lepsza, czy gorsza od tamtej, symbolizowanej przez patrona Pałacu Kultury i Nauki – Józefa Stalina.

Mówił Stanisław Michalkiewicz