Ach, jakże bolesny jest powrót do rzeczywistości po świątecznej, a zwłaszcza – sylwestrowo-noworocznej nirwanie! Wprawdzie Nowy Rok ma znacznie wyłącznie konwencjonalne, bo oznacza, że Ziemia rozpoczęła kolejny obrót wokół Słońca, zaś Słońce kontynuuje swą mozolną wędrówkę wokół centrum galaktyki Drogi Mlecznej, zaś sama galaktyka z zawrotną chyżością pędzi w głąb czarnej otchłani Kosmosu – mimo to jednak w Nowy Rok życzymy sobie wszystkiego najlepszego i w ten skromny sposób próbujemy chociaż trochę oswoić i ogarnąć rozumem to, czego ogarnąć nie potrafimy, to znaczy – Nieskończoności.

„Wiekuista cisza tych nieskończonych przestrzeni przeraża mnie” - napisał francuski filozof Błażej Pascal. Dzisiaj filozofowie już się żadnymi wiekuistymi ciszami nie przerażają. Albo zajęci są rozdziobywaniem na coraz to drobniejsze okruszki myśli filozofów dawniejszych, albo – jeśli są bardziej przebojowi – wynajmują się do rozmaitych przedsiębiorstw przemysłu rozrywkowego na bajarzy. Na przykład pan profesor Jacek Hołówka, na marginesie dyskusji nad zapłodnieniem w szklance ogłosił, że „osobą ludzką jest tylko istota zdolna do świadomego kierowania swoim postępowaniem”. Wynika z tego, że niemowlęta, wariaci, osoby nieprzytomne, pijane, albo zwyczajnie śpiące, nie są „osobami ludzkimi”. Jestem bowiem absolutnie pewien, że profesor Hołówka podczas snu swoim postępowaniem świadomie nie kieruje. Oczywiście będzie się bronił, że nawet podczas snu zachowuje taką zdolność, ale czy możemy wierzyć mu na słowo? Skąd w ogóle może takie rzeczy wiedzieć; albo śpi – albo udaje. Terium non datur.

Od razu widać, że w roku 2009 mogą nas spotkać różne zaskakujące niespodzianki, zwłaszcza, że europejsy postanowiły jednak doprowadzić do wejścia w życie Traktatu Lizbońskiego najpóźniej w październiku. Być może do października można będzie jeszcze zasnąć spokojnie, bez obawy zdegradowania do statusu bydlęcego, ale po wejściu w życie Lizbony przezorniej będzie zachować przed snem niezbędne środki ostrożności. Przede wszystkim – nie kłaść się z filozofami, których brednie znowu usłyszy jakiś Hitler albo Stalin i nieszczęście gotowe.

Jakby w przeczuciu okropności, które objawią nam się w zjednoczonej Europie, generał Czesław Kiszczak ogłosił swoim konfidentom absolucję generalną. Nikt nie był konfidentem, bo oficerowie SB po prostu przypisywali niewinnym osobom autorstwo meldunków uzyskanych z podsłuchu telefonicznego i pokojowego. „Gazeta Wyborcza” bardzo generała Kiszczaka za to chwali, jako znanego i zatwierdzonego „człowieka honoru”, więc w tej sytuacji tylko patrzeć, jak wszyscy, którzy zostali niewinnie posądzeni, że palili, a nawet się zaciągali, wytoczą swoim delatorom sprawy przed niezawisłymi sądami, gdzie ubecy będą skrapiać ich hyzopem, aż ponad śnieg bielsi się staną. W tej sytuacji powrót księdza Michała Czajkowskiego do „Tygodnika Powszechnego” nabiera rangi symbolu.