Kiedyś, w koszmarnym wieku XIX krążyło powiedzenie, że „co Francuz wymyśli, to Niemiec zrobi, Polak polubi...” Cytuje je nawet Adam Mickiewicz w „Panu Tadeuszu” i kto wie, czy to nie pod jego wpływem dodano do niego pointę, że „a Ruski głupi wszystko kupi”. Niestety – Ruscy od pewnego czasu najwyraźniej zmądrzeli, podczas gdy Polacy – zwłaszcza poddani tresurze ze strony michnikowszczyzny – kupują dziś wszystko, jak leci. Na nasze i całej Europy nieszczęście Francuzi, a w każdym razie - korupcyjno-nepotystyczna mafia znana jako Wielki Wschód Francji, wykombinowała sobie, że w ramach „zmiatania śladu przeszłości” („przeszłości ślad dłoń nasza zmiata”) zlikwiduje również władzę rodzicielską. Otwarcie na tym etapie jeszcze się do tego nie przyznaje, z obawy, że nikt przytomny by na to nie poszedł – stąd likwidowanie władzy rodzicielskiej odbywa się pod hasłem „walki z przemocą w rodzinie”. Jest to pociągnięcie efektowne również od strony propagandowej - bo pozwala napiętnować przeciwników, jako dyszących żądzą mordu sadystów.

Nasi okupanci natychmiast tę ideę kupili. Nie tylko ze względu na uległość wobec Eurosojuza, nie tylko ze względu na infiltrację przez Wielki Wschód (w swoim czasie wielkiego mistrza Gilberta Abergela witał chyba cały batalion Służby Bezpieczeństwa), ale przede wszystkim dlatego, że likwidacja władzy rodzicielskiej sprzyja rozbudowie państwowej biurokracji, stwarzając naszym okupantom, a zwłaszcza - ich żonom i utrzymankom bardzo dużo wesołych miejsc pracy na koszt Rzeczypospolitej. Dlatego właśnie Ministerstwo Sprawiedliwości – po chlubnym oczyszczeniu przez niezawisłą prokuraturę „elementów socjalnie bliskich” ze wszystkich krzywdzących podejrzeń – przygotowało ustawę zakazującą stosowania wobec dzieci kar cielesnych, czyli tzw. klapsów. Wprowadzono tam już nawet poprawki częściowo dopuszczające karcenie, byle tylko nie naruszało „godności osoby”, czy czegoś w tym rodzaju – ale to nieważne.

Ważne bowiem jest przede wszystkim to, że taki zakaz trzeba będzie przecież jakoś egzekwować. A w jaki sposób? Najczęstszym powodem będzie doniesienie ze strony dziecka, że zostało skarcone, zwłaszcza w sposób uwłaczający jego godności. Tak poważna skarga na pewno nie zostanie zbagatelizowana, zwłaszcza, że żony i utrzymanki naszych okupantów będą pałały pragnieniem wykazania się na swoich nowych posadach przydatnością, nie mówiąc już o mściwej satysfakcji, jaką każdemu funkcjonariuszowi sprawia sama możliwość wytarzania kogoś w smole i pierzu. Toteż rozpoczną się upokarzające przesłuchania i konfrontacje, na czas których władza rodzicielska podejrzanych będzie musiała zostać przez niezawisły sąd co najmniej zawieszona na rzecz ustanowionego ad hoc kuratora. W końcu dojdzie do wyroku, który ugruntuje dominację nieletniego szantażysty nad swoimi niewolnikami, których jedynym przywilejem będzie dostarczanie swemu dręczycielowi środków utrzymania – oczywiście pod kontrolę wścibskich urzędników – z policją na każde zawołanie. W takich okolicznościach na posiadanie dzieci decydować się będą albo ludzie lekkomyślni, albo masochiści, albo wreszcie – bohaterowie, z pobudek patriotycznych gotowi znieść wszystkie upokorzenia. Nie łudźmy się jednak – zgodnie z ekonomiczną teorią zachowań ludzkich Gary’ego Stanleya Beckera, która głosi, że ludzie zachowują się tak, jakby kalkulowali – nastąpi jeszcze szybszy spadek dzietności, ze wszystkimi tego społecznymi i ekonomicznymi konsekwencjami. Zanim jednak te skutki się objawią, wprowadzeniu nowych zasad życia rodzinnego towarzyszyć będzie intensywna i radosna propaganda ze strony zinfiltrowanych przez Wielki Wschód i razwiedkę mediów, a jej pozytywnym bohaterem może zostać Pawlik Morozow, który wielu starszym przedstawicielom michnikowszczyzny kojarzy się ze szczęśliwym dzieciństwem pod argusowym okiem samego Ojca Ludzkości.