Starsi miłośnicy boksu z pewnością pamiętają walkę Cassiusa Claya z Georgem Foremanem w Zairze. Clay, który wtedy nazywał się już Muhammad Ali, strasznie denerwował Foremana swoimi przemowami w ringu. Mówił do niego: „bracie, pogódźmy się, nie rób mi krzywdy, jesteś cięższy ode mnie” – po czym, kiedy Foreman opuszczał gardę, bombardował go ciosami. Kiedy do ataku ruszał Foreman, Ali podnosił wrzask: „biją Murzyna!” Zupełnie jak Jan Maria Rokita, który w samolocie Lufthansy podniósł krzyk: „Ratunku, biją mnie Niemcy!”

Według Jana Marii Rokity, „Niemcy” ruszyli na niego, gdy stanął w obronie płaszcza. Nie bardzo co prawda wiadomo, jakie to straszliwe niebezpieczeństwo zawisło nad płaszczem. Niektórzy podróżnicy powiadają, że płaszcz zapragnął podróżować w klasie biznesowej, chociaż państwo Rokitowie wykupili bilety w klasie ekonomicznej. Podobnie nie jest jasne, o czyj płaszcz chodziło – czy samego Jana Marii Rokity, czy pani Nelly. Miejmy nadzieję, że wszystkie te wątpliwości zostaną wyjaśnione przez sejmową komisję śledczą, bo chyba Rzeczpospolita nie powinna „Niemcom” puścić płazem ataku na polityka, który – jak piszą niektórzy dziennikarze – „otarł się” o stanowisko premiera. Wymaga tego nasza godność narodowa i w ogóle. Nie będzie „Niemiec” pluł nam w płaszcz.

I na koniec uwaga. Jan Maria Rokita wielokrotnie krytykował „antyeuropejskie przesądy”, ale w chwili niebezpieczeństwa odwołał się do solidarności narodowej, alarmując o zagrożeniu nie ze strony „Europejczyków”, tylko – po staremu – „Niemców”. Słowem – mody, modami, a wiadomo, że co swój, to swój. Czyżby „Europa” utraciła kolejnego europejsa?