Wprawdzie tempus deliberandi wyznaczony przez premiera Kaczyńskiego swoim koalicyjnym partnerom na udzielenie odpowiedzi na ultymatywny katalog „warunków dobrego rządzenia” upływa dopiero 27 lipca, więc w chwili gdy piszę ten komentarz, oficjalnie nic jeszcze nie wiadomo, ale wiele wskazuje na to, że i ta faza kryzysu w koalicji zakończy się wesołym oberkiem.

Warunki dobrego rządzenia zawierają katalog dość oczywistych zobowiązań do lojalności wobec największego partnera koalicyjnego, jakim jest PiS, no i oczywiście – wobec rządu jako takiego. Wśród tych warunków oczywistych ukryty został najważniejszy – żeby żaden z uczestników koalicji nie poparł w Sejmie wniosku o powołanie komisji śledczej do zbadania legalności poczynań Centralnego Biura Antykorupcyjnego w sprawie tzw. „afery gruntowej”, która postawiła „w kręgu podejrzeń” Andrzeja Leppera i spowodowała jego dymisję.

Wydaje się bowiem, że niezależnie od tego, iż wszczęcie przez Sejm śledztwa przeciwko CBA mogłoby doprowadzić do całkowitego sparaliżowania jego pracy, że umożliwiłoby posłom Samoobrony, a więc również panu Andrzejowi, wgląd w to, co właściwie CBA podsłuchało z jego rozmów z panem Rybą i czy jest bezpiecznie, czy nie – śledztwo sejmowe mogłoby doprowadzić do postawienia zarzutów jeśli nie samemu Mariuszowi Kamińskiemu, szefowi CBA, to przynajmniej osobom kierującym przygotowaniem „afery gruntowej”.

Jak wiemy, przygotowania te objęły również fałszowanie dokumentów urzędowych, podrabianie urzędowych pieczęci i podpisów autentycznych urzędników administracji rządowej i samorządowej. Pan Kamiński, a także występujący w obecności pana min. Ziobry na konferencji prasowej prokurator Prokuratury Krajowej utrzymywali, ze funkcjonariusze CBA działali w granicach prawa, bo takie uprawnienia daje im art. 24 ustawy o CBA.

Problem wszelako polega na tym, ze w myśl wspomnianego artykułu funkcjonariusze CBA mogą posługiwać się fałszywymi dokumentami uniemożliwiającymi ich identyfikację, podobnie jak identyfikacje środków, jakimi się posługują i że osoby, które takie dokumenty im preparują, nie popełniają przestępstwa. Chodzi, mówiąc krótko, o dokumenty osobiste i np. fałszywe dowody rejestracyjne samochodów.

Nie obejmuje to jednak prawa fałszowania innych urzędowych dokumentów, jak np. wyciągi z ksiąg wieczystych, decyzje lub opinie państwowych lub samorządowych urzędów na podstawie których można nabyć lub utracić różne prawa, np. prawo własności. Zarzuty postawione w wyniku sejmowego śledztwa miałyby zatem solidne podstawy, a to byłoby dla PiS kompromitujące.

Dlatego tez ten wstydliwy listek został ukryty w katalogu „warunków dobrego rządzenia”, które poza tym są prawdopodobnie powtórzeniem zapisów podpisanego niedawno aneksu do umowy koalicyjnej. Wprawdzie obydwaj koalicyjni partnerzy jeszcze do niedawna prezentowali stanowczość właśnie w punkcie dotyczącym komisji śledczej dla CBA, ale w miarę, jak tempus deliberandi się kurczył, słabły również objawy stanowczości.

Już w czwartkowy ranek media przytaczały deklarację Romana Giertycha, ze „nie będzie się upierał” przy komisji śledczej, a nawet Andrzej Lepper jakby się wyciszał, zwłaszcza kiedy klub Samoobrony opuściło dwóch posłów. W takiej sytuacji nie jest wykluczone, ze w ostatniej chwili zostanie obmyślona jakaś formuła umożliwiająca wszystkim wyjście z twarzą, oczywiście dla dobra Polski, bo jakże by inaczej?

Alternatywą dla wesołego oberka jest albo konstruktywne wotum nieufności, albo przyspieszone wybory. Zrywając koalicję PiS oddałby jednak inicjatywę Platformie Obywatelskiej, bo to od jej decyzji zależałoby, czy będzie zmiana rządu bez wyborów, czy też wybory przyspieszone. W pierwszym przypadku PO musiałaby tylko zgodzić się na współdziałanie z Samoobroną, bo bez jej poparcia konstruktywne wotum jest arytmetycznie niemożliwe. W drugim przypadku od Platformy zależałoby, czy przyjmie ofertę PiS, czy ofertę LiD.

Oferta PiS wobec PO mogłaby przybrać postać propozycji wspólnego dokonania przed przyspieszonymi wyborami zmiany ordynacji polegającej na wprowadzeniu okręgów czteromandatowych. Oznaczałoby to de facto podział władzy między PiS i PO, bo tylko te dwa ugrupowania miałyby pewność przebrnięcia przez próg wyborczy, faktycznie znacznie wyższy od formalnych ustawowych 5%.

Pozostałe ugrupowania mogłyby zostać wyeliminowane z Sejmu całkowicie, ze wszystkimi tego konsekwencjami. Taka możliwość sprawia, ze do koalicjantów instynkt samozachowawczy przemawia głosem gromowym, co oczywiście sprzyja wesołemu oberkowi.

Oferta LiD jest znacznie mniej atrakcyjna, bo oznacza przeprowadzenie przedterminowych wyborów przy istniejącej ordynacji, a to może przynieść powtórzenie obecnego rozkładu sił w Sejmie, co skazuje PO albo na uzależnienie od SLD i Bóg wie kogo jeszcze w koalicji rządowej, albo na opozycyjny czyściec. Wszystko jednak wskazuje na to, ze najbardziej prawdopodobny będzie wesoły oberek, po którym życie polityczne pogrąży się w nirwanie, aż do 22 sierpnia, kiedy to skończą się wakacje parlamentarne.